Hoewel de Wiltshire Horn volledig is toegerust op de moderne schapenhouderij, heeft het ras veel oude eigenschappen behouden. Vooral karakter en temperament zijn erfenissen uit een ver verleden. De dieren zijn gemakkelijk in de omgang maar attent en slim. Aan vreemden hebben ze een hekel. Bij deze een aantal tips om zoveel mogelijk plezier van uw dieren te hebben.
Omgang met lammeren
- zaterdag 24 januari 2009 13:44
Wiltshire Horn lammeren zijn bij de geboorte opvallend vitaal. Ze staan na de bevalling vaak eerder dan de moeder. Wanneer de ooien in een groter koppel aflammeren is het zaak op te letten dat vooral het eerste lam niet op sjouw gaat terwijl de moeder haar tweede of derde lam ter wereld brengt. Dat kan problemen geven bij de band tussen moeder en kind en verstoten tot gevolg hebben. Lammeren zijn geen speelgoed of schoothondjes. Laat ze aan hun verzorger wennen door rustig in de wei te gaan zitten. Wiltshire Horn lammeren zijn nieuwsgierig en zullen na een paar minuten komen kijken. Niet bewegen en ze laten snuffelen. Probeer ze vooral niet te pakken. Daar worden ze angstig en schuw van. Is het toch nodig om er één vast te houden, b.v. voor een behandeling, zet de dieren dan in de vangkooi of op stal.
Pak lammeren nooit bij de horens beet. Bij ramlammeren zitten ze na een paar maanden al redelijk stevig maar bij ooilammeren tot ca 1 jaar breken ze gemakkelijk af. Een bloedbad is het gevolg. Het ziet er wel erger uit dan het is. De dieren hebben er geen pijn van maar ze schudden veel met de kop vanwege het langsdruppelende bloed. Afgebroken horens groeien meestal weer aan maar nooit meer echt mooi. Het is jammer als dit fraaie sieraad beschadigd raakt, dus afblijven! Soms breken de horens "spontaan" doordat het lam een oplawapper van een ooi krijgt of ergens in blijft haken. Probeer gaas zoveel mogelijk te vermijden. Wie meerdere lammeren met afgebroken horens heeft kan een likblok met extra zink verstrekken. Ze hebben daar waarschijnlijk gebrek aan.
Omgang met rammen
- zaterdag 07 februari 2009 13:09
Wie meer rammen heeft kan ze rustig bij elkaar laten lopen. Het zijn vaak dikke vrienden. Rond half augustus beginnen de ooien lekker te ruiken en dan brandt de strijd om de macht bij de heren los. Gigantische knokpartijen zijn het gevolg. In bijna 20 jaar WH fokkerij is dat bij ons altijd goed gegaan tot 2008. In dat najaar brak Groote Haar Parcival zijn kaak tijdens een gevecht. Eigenlijk verbaast ons dat niet. Tussen beide rammen bestond een groot verschil in stokmaat en het is bekend dat de grootste dan in het nadeel is. Wie het risico niet wil lopen kan de rammen scheiden vanaf het moment dat ze onrustig worden. Na het dekseizoen kunnen ze gewoon weer bij elkaar.
Wie al een volwassen ram heeft en er één bij krijgt, kan ze bij elkaar in de wei zetten en gaan koffiedrinken. Meestal is de rust weergekeerd als de koffie op is. Een andere moglijkheid is de rammen samen in een heel kleine ruimte opsluiten, een paar uur laten staan, de ruimte iets groter maken en nog een paar uur laten staan. Daarna kennen ze elkaar en barsten ze van de honger. Ze kunnen dan samen de wei in.